Gisteren echt een heel vermoeiende dag gehad. Om iets over zeven moest ik wakker worden, want ik moest naar school. Of eigenlijk moesten we naar het provinciehuis van Zwolle om daar het statenspel te gaan spelen. Het statenspel is een spel bedacht door de provincie Overijssel en dient dus om studenten en andere mensen de kans te geven om ook eens te ervaren hoe het is om politicus te zijn. Dit om de keurige burger meer bij de politiek te betrekken. Ik stond in Almelo op het station waar het verschrikkelijk druk was. Van alle treinen reden alleen de treinen naar Enschede normaal. De treinen naar Deventer en Zwolle reden niet door een wisselstoring tussen Almelo en Wierden. Dus ik mijn paps opgebeld die me wel even naar Wierden kon brengen. Ik zwalkte door de chaos van mensen we reden naar Station Wierden Centraal. Gewoon Wierden dus: twee sporen en twee hokjes. Ik besloot te schuilen in een hokje, omdat de trein maar niet op kwam dagen. Bleek dus dat de treinen maar helemaal niet meer reden. Stelletje poeperts. Ik heb in Almelo een half uur gewacht en in Wierden een uur. Totale schade qua te laat komen op verplicht statenspel: anderhalf uur. Gezellig.
Het gedeelte van het statenspel dat ik heb meegekregen was wel leuk om te doen. Ik hoorde bij de VVD, daar was ik bij ingedeeld. Jeah.
Na het statenspel hadden we potverdomme nog gewoon les ook. We sjokten helemaal vanaf het provinciehuis terug naar Windesheim. Door de wind dus iedereen zag er op het laatst uit als een verdronken kalf. Het schiep wel een band. s’Avonds hadden we met onze projectgroep nog een opdracht: we moesten een raadsvergadering bijwonen en over een bepaald onderwerp een artikel schrijven. Dus wij naar Nijverdal, een klein gat in Twente. We zouden daar de raadsvergadering bij gaan wonen over de fusie van twee bedrijven, of iets dergelijks. Eenmaal in het gemeentehuis bleek echter dat dit onderwerp pas als laatste aan bod zou komen en dus werd ons onderwerp veranderd in punt 3: het masterplan van Nijverdal. Scheelde toch een hoop wachttijd.
Het was de saaiste vergadering ooit. Een beetje stom geneuzel van mensen die veel te Twents praatten om maar te kunnen verstaan. We dronken koffie, cola en Spa en ondertussen werden we er door de Burgermeester zelf op geattendeerd dat er in de raadszaal niet gedronken mocht worden door de toeschouwers. De pauze werd door ons dan ook met een warm applaus verwelkomd. We hebben de vergadermeuk twee uur aangezien en toen was ons onderwerp eindelijk behandeld. We besloten om meteen onze spullen te pakken en te vertrekken. Nog een minuut langer hadden we waarschijnlijk niet overleefd.
Ik nam vanaf Nijverdal om 22.17 weer de trein terug naar huis en stapte uit waar ik de ochtend begonnen was: Wierden Centraal. Thuis meteen gaan slapen, want vandaag moest ik er om 6.15 uit. Gekkenwerk, die school..
Het zoeken naar een kamer blijkt net zo moeilijk als gedacht. Zelfs in het altijd gezellige Zwolle is een kamer nog niet zo makkelijk te vinden. Verschillende zoektochten over internet en prikborden hebben nog niks opgeleverd. En nu weet/hoop ik dat er mensen zijn uit Zwolle die deze site lezen. Mensen. Helden. Heroes. HELP MIJ!!
Ik wil zo graag een kamer, want wil het
echte studentenleven meemaken en zo. En verder heb ik gewoon een schurfthekel aan het rijden in bus/trein/trein/bus, zo'n 2.5 uur per dag. Dus als er mensen zijn die een kamer weten.. help..
Natuurlijk niet al te duur, mijn beurs is helaas geen vetpot.
(schaamteloos dit, ik weet het..)
Toen ik examen deed was er in die periode een serie op. Die serie heette
Finals. Ik weet nog dat iedereen uit mijn klas eigenlijk wel naar deze serie keek. Het ging over een HAVO 5 klas (net als wij) die hun examenjaar hadden gefilmd tot aan de examens. Het werd uitgezonden door BNN en, omdat het gefilmd was met amateur-camera’s dacht iedereen dat het echt was. We bleven lang in de veronderstelling dat het ook daadwerkelijk echt was en dat was ook het mooie aan de serie. Toen we er eenmaal achter waren dat het nep was maakte dat ook niks meer uit. Nu zijn we al weer wat jaartjes verder en het project 'Finals' loopt nog steeds. Natuurlijk is de cast al wat veranderd en zitten de hoofdrolspelers allang niet meer in hun 'final'-jaar, maar leuk blijft de serie wel. Ondanks dat we nu allemaal weten dat het niet echt is. Vanavond deel 4 van deze serie.
Als alles meezit dan werk ik de komende zomer niet in ons koude kikkerlandje. Nee, ik vertrek dan richting het altijd zonnige Duistland. Jawel.
Een vriendin van mij heeft vorig jaar gewerkt op een park in Duitsland. De bediening deed ze daar. Dit jaar wilde ze er eigenlijk, ondanks dat ze veel lol had gehad, niet weer gaan werken, maar de eigenaar van het park belde haar toch nog een keer op. En, omdat deze man nog meer mensen nodig had kwamen we op het idee om met zijn tweeen te gaan. Later kwam er nog iemand bij dus we zijn nu met ons drieen. Dan moet het natuurlijk wel een groot feest worden!
Dus heb ik vandaag een sollicitatiebrief geschreven. Ik citeer even wat dingetjes uit deze brief:
Over werk in een fabriek: '(..) hier deed ik productiewerk achter verschillende machines. Omdat er een bepaald aantal eenheden gemaakt moest worden was dit soms behoorlijk doorwerken..'
Ja, dat is dus niet zo, want in de fabriek hoef je helemaal niet flink door te werken. Met een normaal werktempo en een goede slijmerigdoentegenjechef-factor kom je veel verder, zo heb ik gemerkt.
Over horecaervaring: '(..) ook op vrijwillige basis achter de bar van de plaatselijke tennisclub gewerkt. Omdat er op zaterdagen vaak teams met veel mensen kwamen was dit vaak stresswerk..'
Ok, ok, ik geef toe: ook dit is niet echt zo. Ik heb wel eens achter de bar gestaan daar en wat pilsjes getapt, maar echt stresswerk ondergaan achter een bar heb ik (nog) niet ervaren. Al was het wel vaak druk, toen, soms.
Over draaiervaring voor de disco: 'In de afgelopen periodes heb ik ook enkele keren op locatie moeten draaien'
Eh. Ja, ik heb twee keer op locatie gedraaid. Maar ik vond het wel heel leuk en dat is toch ook wat waard!!
Goed. Ik heb dus in de brief een klein beetje gelogen, maar niet al te veel hoor!
Ik hoop dat ik door de selectieprocedure heen kom, want dan ga ik een paar mooie zomerweken tegemoet. Ok, het is volgens die vriendin wel hard werken, maar in je vrije uren is het één en al lol. Ik hoop alleen wel dat er een internetcafé in het dorpje zit waar ik ben, anders moet ik U zeven weken alleen laten. Ach, dat zien we dan ook wel weer. Binnenkort krijg ik te horen of ik ‘er door’ ben.
Zo. Het logo is iets aangepast. Nu met gratis mooi paar ogen en pluk roze haar. Het mag allemaal niks kosten..
U weet toch wel wie dit is, mag ik hopen?
Fans van de geweldige serie 'The Gilmore Girls' opgelet:
De titelsong van deze geweldige serie wordt gezongen door
Carole King en heet Where You Lead. Helemaal gratis en voor niks te downloaden via het programma Kazaa, dat het bij sommige mensen niet meer doet. En trouwens, via Anke -bezoeker van deze site- kreeg ik ook de songtekst van dit nummer. Hoera!
Die staat
hier.
Einde van dit zinloze en overbodige servicebericht.
Dat de wereld niet altijd even gezellig is wordt bewezen door gisteren en vandaag.
NU.NL:
'Inspector Morse overleden'
'Poncke Princen overleden'
'Ambassade VS meldt dood journalist Pearl'
en vandaag op 3FM.NL (alleen daar kon ik het vinden..):
'Popjournalist Jip Golsteijn overleden'
Op zulke momenten vraag ik me altijd af:
Who's next..?
Wie prutst die heeft wat zeggen ze nooit. Maar in dit geval gaat dat wel op. Door mijn gepruts heb ik namelijk mijn site wat aangepast. Als je nu reageert worden de reacties in het 'frame' rechts geplaats, terwijl je nog wel in dit scherm kan reageren. Als je het niet snapt moet je zelf maar even kijken. Reageren kan door op het cijfertje hieronder te klikken. Of op de datum, dat maakt namelijk geen biet uit..
update: de meuk is weer iets aangepast. Uw reacties kunt U nu ook in het rechter 'frame' geven. De tekst blijft wel hier staan..
Maud Hawinkels: 'En je kunt me mailen op Maud@Radio3FM.nl. Of nee, dat weet ik niet helemaal zeker..is het.. eh..ja! Het is zonder die puntnl. Dus mailen kan op Maud@Radio3FM..'
Omstreeks 1.15 was het de beurt aan
Maud Hawinkels om haar stem te doen gelden op
3FM. En begrijp me niet verkeerd: Maud is ontzettend leuk. Dat accent, die humor, echt een topwijf. Alleen gisternacht maakte ze toch wel een groot foutje. Ik kan me daar aan ergeren, als mensen niets van e-mail en dergelijke weten..
Ik ben verslaafd aan reageerdingetjes. Ik wil zelf reageren en ik wil mensen 'de kans' geven om te reageren. Maar het blijft natuurlijk mijn log; dat moge duidelijk zijn. Reageert U maar loos!
Op woensdag wordt er in huize Luuk al geruime tijd gekeken naar de detectiveserie
Dalziel & Pascoe dat wordt uitgezonden door de
KRO. Briljante serie, al zeg ik hetzelf, al is het maar, omdat er nu eens geen sprake is van een een stel brave politiemannen. Wel is er sprake van een 'Baantjer-idee'. Dus dat er een persoon is die de leiding heeft (Daziel) en zijn 'student' (Pascoe).
Daziel (spreek uit Die-El) zuipt alsof zijn leven er vanaf hangt en is misschien wel het meest botte persoon dat er op deze aardbol rondloopt (U hoort, ik leef me even in). Maar mede daardoor heeft hij wel een ontzettende dosis humor. En hij wint altijd, op het gebied van discussies en dergelijke. Hij is ongetrouwd, dik en oja: hij verstaat zijn job zeer goed.
Pascoe is iets braver. Hij is ongeveer het toppunt van burgerlijkheid. Heeft een
vrouw die lerares is, een kind van twee en anderhalve hond om maar eens een gezegde verkeerd op te dreunen. Maar zo lang de serie voortduurt begint hij steeds meer trekjes van zijn leermeester (Daziel dus) over te nemen.
Wat ook leuk is aan de serie is zijn tijdsduur. Een aflevering duurt namelijk anderhalf uur, waardoor ze niet meteen in de actie schieten, maar eerst fatsoenlijk het verhaal op laten bouwen. Heel wat anders dan die domme Duitse krimi’s die ze uitzenden
De serie is volgens de website gebaseerd op boeken van
Reginald Hill. En laat ik morgen nou toevallig vrij zijn. Toch maar eens kijken of de bieb nog wat
boekjes van hem heeft liggen.
(Luuk! Luuk! Wat veel linkjes!!)
..dat ze bij
zulke enquetes nooit iets aan mij vragen.
Edgar Davids is
beschuldigd door zijn vriendin. Of, ex-vriendin, natuurlijk. De vriendin in kwestie zegt namelijk dat ze meerdere malen is mishandeld door meneer Davids. De laatste keer schijnt vorige week woensdag te zijn geweest, bij de oefenwedstrijd van Nederland tegen Engeland.
Ik vind dit vies, smerig en goor nieuws. Ik heb eigenlijk nooit iets tegen Edgar Davids gehad, maar echt vertrouwen deed ik hem toch al nooit. Ik durf er bijna vergif op in te nemen dat hij wel degelijk nandrolon heeft ingenomen, toen. Hij werd daarvoor, ondanks dat hij bleef ontkennen, toch geschorst door Juventus. In die tijd werd hij nog agressiever.
Het lijkt er dus op dat 'onze' buldog zijn handjes niet thuis kan houden en wanneer het even wat moeilijker gaat begint 'ie te wapperen met z'n handen. De viespeuk.
Regilio Tuur, ex-bokser en in het bezit van een IQ van 80, heeft ook een keer zo iets geflikt. Ook hij sloeg zijn vriendin regelmatig. Het trieste hieraan is alleen dat ze er vaak met een werkstraf vanaf komen. Bah.
Dit is leuk. En ik heb het gevonden via
De Leeskamer. Hij vond namelijk een site waar je heel makkelijk je eigen oorkonde voor de
Prijs der Nederlandse Letteren kan maken. Gewoon je naam invullen en op
'gewonnen' drukken. That's it. Het was lekker voor mijn ego.
Aaaaaaaaaauw!
Ik ben helemaal geen mens dat meteen gaat janken als iets zeer doet en dat zal ik nu ook maar niet gaan doen, maar ondertussen heb ik wel een heel vervelende druk op het rechter gedeelte van mijn mond. Ik moest namelijk naar de tandarts.
Helemaal niet erg, ondanks dat ik wist dat ik moet boren. Ik kan dan wel zo stoer doen dat ik zelf ga geloven dat ik het niet erg vind. Aangekomen bij de tandarts bleek dat ik sowieso verdoving moest hebben. Anders zou er een zenuw gaan onsteken ofzo en heel erg zeer doen, ik weet ook niet precies waarom. Dus ramde hij er een lading spuiten in. Best prettig op zich, want die spuiten voel je nauwelijks terwijl het boren zelf behoorlijk pijn doet. Behalve als je onder verdoving zit.
Ik moest 5 minuten wachten terwijl mijn mond stijf zou worden. Ik drukte ondertussen op wat knopjes die ze bij de tandarts altijd hebben. Vreemd aan die knopjes is dat ze nooit effect hebben. Waarom ze er dan zitten weet ik ook niet. Er moest geboord worden. Tandarts met zijn lieftallige assistente waren er helemaal klaar voor. Of ik dat ook was, vroegen ze. Tuurlijk!
Een half uur lang waren ze aan het wrikken, boren, wegzuigen, wateren, porren en vullen. Ondertussen had ik de grootste lol, want ik voelde helemaal niks geen pijn en verder liep er een draadje slijm vanuit mijn mondhoek richting mijn oor, wat ook nogal jeukte.
Ik kon spoelen. Het knopje van de watertoevoer deed het ineens wel! Heel vreemd. Nieuwe afspraak gemaakt voor september en dat was dat.
Dacht ik, want toen begonnen de problemen pas. Door het boren had ik helemaal niet in de gaten hoe stijf mijn mond was. Dat kwam natuurlijk door de dubbele dosis verdoving! Echt zeer vervelend, want nu kan ik niet goed mijn overtollig slijm wegwerken en dus moet ik met een doekje het allemaal wegdeppen. En zomenteen moet ik nog eten ook. Wordt helemaal niks, weet ik nu al. Vanavond maar vroeg naar bed.
U kunt mij natuurlijk altijd even een mailtje sturen, als er perse gereageerd moet worden.
Het mailadres staat hier in de rechterbalk en luidt als volgt:
lfi@geenheld.nl
Dat U het even weet.
Ik ben er een beetje zat van elke dag een stukje te moeten schrijven. En ik weet wel dat ik niks verplicht ben om elke dag iets te schrijven, maar zo voelt het wel. Alsof ik jullie in de steek laat wanneer ik niks schrijf. Daarom heb ik het format van geenheld een beetje veranderd. Vanaf vandaag niet meer elke dag updates, maar alleen nog als ik echt zin heb. Met deze formatchange kat ik meteen om zodat er ook niet meer gereageerd kan worden. Niet dat ik dat niet meer wil, misschien kan het binnenkort weer, maar op dit moment heb ik liever een log helemaal voor mezelf. En dan een beetje voor jullie; in tweede instantie.
Kijken hoe dit bevalt. Tot later dus. Misschien morgen, misschien overmorgen, maar misschien ook wel weer later. Voelt lekker; die vrijheid.
Ik heb mijn teller weggehaald. Allebei. Gister had ik een bezoekers aantal van 148 en ik schrok daarvan. Wat was er aan de hand? Vonden 50 mensen me ineens niet leuk meer? Hebben 50 mensen ineens besloten om af te haken?
Dit moet niet. Ik moet niet nadenken over statistieken, dat deed ik namelijk nooit. Het maakt me niks uit hoeveel mensen er komen en eigenlijk wil ik het ook helemaal niet weten meer ook. Dus heb ik het er af gegooid. Hoop dat ik het volhoud.
Zo niet: ik kan altijd nog terugvallen op de statistieken die
Vevida zelf maakt, maar die bekeek ik al nooit en zal dus enkel in noodgevallen gebruikt gaan worden.
Zozo.. Ik heb ineens de drang om jullie te vertellen wat ik vandaag allemaal gedaan heb. Gewoon, om de truttigheidsfactor maar nog eens omhoog te gooien. Ok:
Ik werd om half 10 wakker gemaakt door mijn moeder die in mijn oor toeterde dat we naar de winkel gingen. Broeken moesten er nog gekocht worden door mij en ik, als echte man, kan dat natuurlijk niet alleen. Dus ik
sprong strompelde uit mijn bed en viel bijna de trap af toen ik naar beneden wilde lopen. Ik at twee boterhammen met dubbeldikke hageslag en dronk wat koffie en melk.
Ho! Stop! Het wordt nu wel erg truttig hoor!
We gaan verder. We gingen dus naar de winkel toe en, omdat ik eigenlijk maar twee winkels heb ik Almelo waar ik kan slagen qua kleding liepen we maar meteen naar de eerste. Een kleine 20 minuten later was ik klaar en konden we weer naar huis. Maar eerst moest er nog een zooitje beltegoed gekocht worden. Dus wij naar BelCompany, waar een jongen bijna 10 minuten lang aan de telefoon hing om aan zijn baas te vragen waar de Telfort kaartjes lagen.
Neemt U gerust een kopje thee met een gezellig koekje
Wij weer naar huis, waar mijn nieuwste aanwinst meteen op de bank werd gesmeten. Eerst moest het beltegoed geprobeerd worden. Di was namelijk de eerste keer dat ik met mijn nieuwe telefoon ging opwaarderen. En ja hoor! HEt beltegoed deed het niet! Omdat het een postbanktelefoontje is moest het persee met de
Girofoon worden opgedateerd. Stelletje paupers..
Smiddags moest ik naar de radio toe en Peter ging ook mee. Omdat zijn broertje ook mee ging was het veel te druk in de auto waardoor hij ineens wel erg ging stinken. Raampjes hielpen een uitweg.
En nu zit ik dit te typen. Ik ga dousjen en mijn nieuwe kleren aan doen! Daag!
*kotsend van truttigheid..*
"Gisteren moesten we ons allerliefste poes Gina laten inslapen. 12 jaar geleden hebben we haar uit het asiel gehaald. Ze was erg ziek en we zullen haar erg missen."
Kijk! Lifeloggen is helemaal in! Zelfs 'prominenten' doen het. Adam Curry bijvoorbeeld.
En vast.
Ja, inderdaad, het had een mooie titel geweest kunnen zijn voor een aflevering van Baantjer. 'De Cock en de fatale wax-beurt' of iets dergelijks. Maar dat is het dus niet. Het falen van de desbetreffende wax-beurt is namelijk
de oorzaak van het falen van Nicolien Sauerbreij (wie!?), de Nederlanse snowboardster in Salt Lake City, die met die paardestaartjes (oh, die!).
Het zit zo: meestal worden de boards van de snowboardster gewaxt door haar vader cq trainer, maar gister, de dag van de belangrijke rit naar beneden voor de Olymische Spelen hebben ze een gokje genomen door de waxing (?) af te staan aan iemand anders. Een specialist. Dan vraag ik mij meteen af wat die specialist eigenlijk doet wanneer hij toch al niet de beste snowboardster van Nederland waxt.. het board, bedoel ik.
Maar goed, duidelijk een teken van onprofessioneel en erg amateuristisch optreden door de sneeuwmensen. Echt Nederlands dus. Ik vermaak me echt opperbest met de Olympische Spelen! Elke dag staat er weer op teletekst hoe de Nederlanders nu weer gefaald hebben! Prachtig!
De vader van een klasgenoot van mij is overleden. Of eigenlijk is het een oud klasgenoot van de basisisschool, maar het wordt er natuurlijk niet leuker op. De man was trainer. Ook van mij. Toen ik nog op voetbal zat heb ik wel eens wat trainingen van hem gehad. HEt was een heel sportieve man, altijd joggen enzo. En elke dag trainen met voetbal. Hij had zelfs met Louis van Gaal in het team gezeten, zo vertelde mijn oud-klasgenoot mij altijd. Die klasgenoot was populair, want zijn vader had met Louis van Gaal gevoetbald.
Soms zag ik de man nog wel eens lopen en dan zei ik altijd 'hallo' of iets dergelijks. Hij pufde dan altijd iets terug, want echt goed praten kan niet als je loopt. En nu is hij dus dood. Hartaanval. Hij sporte elke dag en kreeg nu een hartaanval, zomaar. Gevonden werd hij door zijn dochter toen hij in de keuken lag. Hij sliep raar, vertelde ze haar moeder. Hij is nog wel naar het ziekenhuis geweest, maar hij was al overleden.
Diep triest, dat is het.
Zwolle was roze vandaag. Het is namelijk valentijnsdag vandaag; de dag waar mensen met een zwak voor elkaar een keer nog iets aardiger voor elkaar doen en elkaar leuke, roze, cadeautjes geven. En als je nog geen lief hebt is er ook iets leuks, want dan kan je een kaartje sturen. En dan zonder naam, natuurlijk, want de gelukkige mag niet weten dat het kaartje van jou komt. Beetje rare constructie, maar best leuk allemaal.
Jammer alleen dat de commerciële mensen in deze wereld valentijn hebben gevonden om er geld mee te verdienen. Natuurlijk was dat altijd al zo, maar de laatste jaren komt het steeds meer op. Alsof het een feestdag is. Valentijn-party's, valentijn-kleren en veel, heel veel cadeautjes. Kaarten, hartjes, lollies. En allemaal roze of rood, want dat is de kleur van de liefde.
Zwolle deed vandaag mee aan de verkoop van valentijnspulletjes. De hele stad was, zo als gezegd, roze. Je kon er bijna niet onderuit. In het studentencafé was er een valentijnsparty die door ons uiteraard zorgvuldig werd ontweken. Maar de winkels konden niet ontweken worden. We begaven ons naar de Expo, want één van ons moest nog een cadeautje hebben. De Expo is een winkel waar ze troep verkopen. Heel erg veel troep. Van alles hebben ze, maar vandaag veel valentijns-spul. En druk dat het was! Alsof heel Zwolle deze winkel koos om nu hun valentijnscadeautje te kopen. Of om te kijken wat ze allemaal niet gaan krijgen, die waren er ook. We besloten maar niet naar binnen te gaan, want we hielden niet van zoveel liefde. Een biertje was veel lekkerder en nog goedkoper ook, want valentijnsspul is nog verdomd duur. € 10,- voor een grote kaart. Das 25 piek, omgerekend naar Nederlandse Guldentjes (ik mis ze).
Nee, valentijn is niks voor mij. Ik loop er zelfs thee door mis, maar dat is een ander verhaal..
Nou, ik heb er verder niks mee, maar ik gun U natuurlijk een fijne Valentijn. Ik heb nog wat linkjes. Een hele grote stapel met 14 februari crap vindt U op
valentijnsdag.pagina.nl en als je een kaartje wilt sturen ga dan eens naar
123greetins/eenhelemeuk. Een fijne dag dus.
Wat on-ge-lo-ve-lijk dom is dit: FEM de week staat open. Wagenwijd. Je hoeft niks te doen. Hier dus:
http://www.femdeweek.nl/admin/.
(via
Tonie)
update: Het zit weer dicht allemaal. Lees er
hier en
hier meer over.
Ik moest me inhouden vandaag. Erg inhouden. En ik heb al een erg gemoedelijk karakter, al zeg ik het zelf, dus wanneer ik me in moet houden moet er wel heel wat aan de hand zijn. Hond, vandaag ben ik in uw ontlasting getrapt. En ok, dat kan gebeuren, denkt U nu en daar heeft U gelijk ik. Iedereen kan een keer per ongeluk zijn 'bruine trui' op de grond laten vallen, gewoon achter U aan. Dan bent U er vanaf, lekker makkelijk en niemand die het ziet. Ik heb er zelf ook wel eens aan gedacht, maar voor een mens is het toch anders. Maar U bent een hond, dus voor U ligt het anders.
Alleen, meneer Hond, moest ik me toch inhouden. Waarom? Why? Poerkwa? OMDAT IK GVD TUSSEN TWEE POEPVELDJES DOORLIEP!! Van die veldjes dus, die er voor gemaakt zijn om je drollen te laten vallen zonder dat mensen er last van hebben. Ik weet zeker dat U het door had, want aan beide kanten kwam de stank je tegemoet. Kon U nu niet een metertje op zij gaan en de afvalstoffen ergens anders deponeren? Ergens waar het legaal is?
Nou. Ik zie het voor deze keer door de vingers, maar de volgende keer zal ik mij toch genoodzaakt zien om maatregelen te nemen. Owja, geeft U deze boodschap ook even door aan uw baasje? Al kan hij er natuurlijk ook helemaal niks aan doen dat U op de stoep poept, in plaats van op het daarvoor geschikt bevonden hondenveldje..
Schaatsen interesseert me eigenlijk geen ene tierelier. En die desinteresse is vooral de afgelopen week ontstaan. De Olympische Spelen zijn namelijk begonnen, voor wie het nog niet doorhad. En voor die tijd had ik echt de bedoeling om alle wedstrijden van Nederlanders te bekijken. Zelfs het bobsleeën. Ondanks dat, dat mij waarschijnlijk erg zou pijnigen, omdat ik niet één goede reden om naar bobsleeën te kijken kan bedenken, wilde ik er toch naar kijken. Gewoon, om het echte 'Nederlander Zijn' gevoel te krijgen, bij gebrek aan een World Cup voetballen. Das namelijk mijn kijksport: voetballen.
En deze week zijn ze dus begonnen met schaatsen, en ik moet zeggen dat ik er nu al geen ene hol meer aan vind. Ik had me zo voorgesteld dat wij, als schaatsland, wel een beetje wisten hoe je het snelst een rondje kon schaatsen. Dat wij wel wisten hoe je een stelletje -met alle respect- schaatsleken wel een lesje moesten leren. Ik bedoel, Amerika; je hebt er ongetwijfeld lekkere hamburgers, ze kunnen goed basketballen en hebben een geschifte president, maar ze staan niet echt te trappelen van plezier wanneer je het over schaatsen hebt.
En wij, als Nederlanders, worden steeds maar weer verslagen, zo viel mij op. Ok, ene Jochem Uitdehage (wie?) won nog wel een partijtje op de 5000 meter, maar de rest van de deelnemers kwam niet eens in de buurt. Bob de Jong, schijnt goed te kunnen schaatsen, eindigde als bijna-laatste. Dan is het toch ook niet zo vreemd als ik mijn enthousiasme niet echt goed kan vasthouden. Daarna moest Renate Groenewold ons kikkerland redden. Renate Groenewold, in hemelsnaam, dat is geen vedette! Ze werd tweede, hoera, terwijl een boerin uit Rouwveen mee mocht doen, omdat ze één keer goed schaatste. Ze stelde teleur, uiteraard.
De afzwakking was begonnen, maar vanavond keek ik al niet meer. Gisteren (maandag) had ik nog wel gekeken naar de 500 meter, maar zelfs Erben Wennemars (coole gast, echt!) stelde teleur. Hij stottert wel schattig, vindt men. Gerard van Velde, de schaatser met het hippiehaar, moest op deze afstand de Hollandschschsche eer redden, maar faalde vandaag, zo meldde teletekst. Best lullig voor hem; t'scheelde een paar honderdste van een seconde.
Het was de druppel die de emmer deed overlopen (spreekwoord!). Als de schaatshippie nog een fatsoenlijke medaille had gehaald was ik misschien weer gaan kijken, maar de lol is er voor mij nu wel af. Nederland speelt binnenkort een oefenwedstrijd. Ik ga me weer richten op het voetbal.
Ow, en
NulTwee is ook weer hard aan het loggen geslagen. Niet dat 'ie ooit is opgehouden, maar er zat een dipje in de updeetfrekwentie.
Nu niet meer dus. Lees over vrouwen, katers, uitgaan, bier, bier, bier uitgaan en bier bij
NulTwee
("Sjees, het lijkt wel een promopraatje, Luuk!")
Ik durf het bijna niet te zeggen, maar ik heb zo net naar
Costa! gekeken op
BNN en ik vond het nog een leuke serie ook. Grappig enzo, en een flinterdun verhaallijntje waardoor je ondertussen nog even wat te drinken kon halen. Het zijn trouwens herhalingen, maar de originele reeks heb ik (uiteraard) gemist.
Brr, ken je van die mensen die uit hun mond stinken? En dan niet een klein beetje, maar meteen een hele hoop. Vandaag zat er één bij mij in de bus. Ik zat in een ruime vierzitter in de bus en ondanks dat er genoeg ruimte was in de bus (er waren plaatsen zat) kwam er toch iemand tegenover mij zitten. Een Hij. Ok. Dat is natuurlijk wel een beetje vreemd, maar sinds de moderne tijd is aangebroken mogen jongens best op andere jongens vallen, ondanks dat die andere jongens daar misschien niet van gediend zijn. Al is dat natuurlijk wel stom om te zeggen, want wanneer er een bloedmooi meisje tegenover je gaat zitten in de bus ga je ook niet mopperen.
Er gebeurde verder niks, dus het leek er op dat de jongen alleen maar was geïnteresseerd in de busreis. Thank God.
Alleen toen ineens, betrok de lucht. Niet echt, maar figuurlijk gesproken. Het begon namelijk ineens heel erg te stinken. Ik keek achterom, omhoog en naar de zijkant en ondertussen nam ik met mijn neus wat luchtmonstertjes. Vreemd, geen van deze richtingen leek de onplezante geur te verspreiden.
Ik keek naar voren. Snoof. En klapte dicht! Echt, een ongelofelijke stank kwam mijn kant opgewaaid zodra de jongen zijn net opgenomen lucht uitblies. Alsof hij de zuurstof omzette in stank, die geur. Vreselijk was het, en we waren nog niet eens op de helft van de rit!
Ik besloot voorzichtig ietwat uit zijn ademveld te gaan zitten, maar het mocht niet baten. De lucht was overal om me heen en ging overal op me zitten. Op mijn kleren, mijn haar, mijn handen. Het leek bijna een ecologische ramp te worden, toen ineens de bus stopte en de jongen opstond.
Halleloeja! Ik hoorde engelen zingen op de achtergrond, een groot mooi licht verscheen op de plek waar de jongen gezeten had. Ik keek achterom en zag de jongen de bus verlaten. De deur schoof weer dicht en de bus reed verder. Toen ik weer naar voren keer zat er een mooi meisje op de plek waar de jongen gezeten had. Ze rook fris.
(Ok, ik geef toe, dat van dat meisje is gelogen, maar het zou wel mooi zijn geweest, niet?)
Dat
sommige mensen zich zo kunnen verlagen, dat ze een dagtaak hebben om andere mensen te pesten.
Dat sommige mensen persee de drang hebben om altijd de gedachten van andere mensen af te kraken en te kleineren.
Dat er mensen zijn waar ik liever nog niet dood naast gevonden wil worden.
Dat kan ik maar niet begrijpen.
En weer wordt er een
blogspotje geopend voor zinloze doeleinden. Deze keer tegen Hubert Roth, aka Retecool. De maker van deze site is waarschijnlijk geen fan van meneer Reet, want hij krijgt er ongenadig van langs (coole metafoor, hé). Jammer alleen dat het weer net zo laag is, net zo slecht en net zo zinloos als al die andere belediglogs. Sommige mensen hebben ook niks beters te doen..
Tring! (telefoon, mobiel)
Ik: Hallo
A: Ja! Met mij! Hallo! Probleem!
Ik: Vertel..
A: We moeten dinsdag dit-en-dat af hebben!
Ik: Ja?
A: Ja! Dat lukt nooit! Voor morgen!!
Ik: A.?
A: Ja?
Ik: Het is zondag..
A: Oja...? Oja!
Het leven is zo simpel soms. Ik had na dit telefoontje echt het gevoel dat ik haar een dag extra in de week had gegeven. 'En Luuk schiep een dag', dat gevoel.
Maar nu moet ik morgen wel helemaal naar Nijverdal om daar met de groep aan een project te gaan werken. En dat terwijl ik maandag wilde gaan werken! Potdorie.
Alaaf!!
Alaaf!!
Alaaf!!
Wat een schitterend weekend toch..
Humf. Ik ben nog helemaal niet moe, maar het is al wel half twee. Dat komt van die rustige avondjes met schaatsen op tv (we hebben gewonnen!). Ik ga maar een filmpje kijken ofzo. Shrek heb ik hier nog liggen in
.avi formaat. Zakje sjips erbij, biertje. Goedenacht.
Ik heb nu ook
zo'n eigen persoonlijk lijstje bij de bloglist. Das leuk, voor als hij het weer doet. Hij is nog niet compleet, want ik kan sommige logs niet vinden. Waarschijnlijk ligt dat aan mij..
U mag hem gebruiken, bij deze!
Vandaag zet Pim Fortuyn weer een stapje dichter naar pure discriminatie. In
een gesprek met
De Volkskrant zegt hij 'Meneer, als ik het juridisch rond zou kunnen krijgen, dan zou ik gewoon zeggen: d'r komt geen islamiet meer binnen' en 'Ik haat de islam niet. Ik vind het een achterlijke cultuur' en 'Gereformeerden liegen altijd'.
Ik haat Pim Fortuyn niet hoor. Ik vind het een achterlijke vent. En wanneer ik het juridisch rond zou kunnen krijgen zou ik hem meteen het land uit zetten..
Pim is trouwens slim. Hij weet namelijk precies wat Nederland wil horen en zegt dat dan ook maar. En ook al wil Leefbaar Nederland niet in één adem met het woord discriminatie genoemd worden, zolang ze Fortuyn als lijsttrekker hebben zal dit toch het geval zijn.
Ik eet echt te veel. Zal ik voor de gein eens even opnoemen wat ik vandaag gegeten heb?
We begonnen de dag met drie boterhammen met hagelslag en een halve liter melk. We namen daarna wat dropjes en een glas ijsthee. Om 12 uur werd er geluncht en at ik een bord soep, een broodje filet en twee koppen koffie. Eenmaal weer thuis nam ik een stuk chocolade en een glas cola. Ik ging werken aan de computer en dat werd begeleid met een heerlijke zak chips. En ijsthee, natuurlijk. S'avonds werd er lekker doorgebunkerd en at ik een bord met nasi en een halve komkommer. Verder natuurlijk nog melk en vruchtensapdrankgedoe. Vanavond ging ik naar een vriendin van mij en die had cote-dor en dat moest natuurlijk ook op. Verder was er nog een zak ham-kaas in huis die toch niet kon blijven liggen. Dit feestmaal werd begeleid met wat glazen ijsthee en 2 koppen koffie. Eenmaal weer thuis nam ik nog wat dropjes en nu ben ik dus hier. Over de gehele dag is er ook nog anderhalf pakje kauwgum doorheen gegaan.
En buikpijn dus. Morgen maar eens een keer rustig aan doen!
Ik heb een nieuwe scrollbar, gemaakt door
Rolandow. Sterker nog, ik heb hem gewoon gejat van
Rolandow. Maar daarna wel netjes een mailtje gestuurd naar
Rolandow. Heb alleen nog geen mail terug. Van
Rolandow bedoel ik. Maar ik probeer zijn (
Rolandow) mening over de scrollbar te beinvloeden door heel vaak zijn naam (das dus
Rolandow) op deze site te zetten, met een bijbehorend linkje naar
Rolandow.com.
Lotte, vaste reageerspammer, zo heb ik mij laten vertellen, van
Bobskopthee, heeft ook een webcam. En, heel leuk, ze zwaait als je het lief vraagt! Uch, dat deed ik dus. Jammer alleen dat de cam maar eens in de 30 seconden wordt vernieuwd, dus ik heb de zwaaisessie gemist. Maar het gaat ook om het idee!
Komt dat zien, komt dat zien!
Ow, pardon. Zo net lekker gegeten in lunchroom Delifrance in Almelo. Om maar even mijn lifelogkwaliteiten te showen:
# 1 tomatensoep
# 1 broodje Filet American met uitjes en sla (dat is trouwens rauw vlees met heel veel bacteriën, zo schijnt, maar dat maakt me lekker helemaal niks uit. Maar ik rook niet enzo..)
# 1 koffie
# nog 1 koffie
Jammer alleen dat de Delifrance niet echt een goedkoop zaakje is, maar ik en mijn lunchpartner waren allebei in een 'veel-geld-uitgeef-bui'. Moet ook een keer kunnen, toch. Nu moet ik naar de fietsenmaker. We hebben namelijk twee fietsen die precies hetzelfde probleem hebben. Het is bijna eng gewoon.
Whaha. Weet je wat leuk is om te downloaden: oude nummers! En dan niet oud-oud, dus geen nummers uit de jaren zeventig en tachtig, maar nummers uit 1995 of iets eerder. Je ligt helemaal in een deuk over wat we toen leuk vonden. Ik noem bijvoorbeeld Babylon Zoo met Spaceman. Helemaal te gek!
Zooo. We zijn uitgeweest vandaag met de hele klas. Alhoewel, dat was de bedoeling. En dat moest dan best speciaal worden, want dat hadden we nog niet gedaan. Met de hele klas uit, bedoel ik. We hadden zelfs onze klassenleraar mee gevraagd, maar die besloot toch om niet mee te gaan. Gaf niks, want ook zonder meneer de leraar kunnen wij, als klas, een leuk feestje maken!
Het pakte iets anders uit. Aan het begin van de dag begonnen de afzeggingen al binnen te lopen. Dat weet ik, want mensen hadden de neiging om dat aan mij te verkondigen. Dus ik, altijd twijfelend aan mijn eigen geheugen, pakte al maar vast een notitieblokje om de afzeggingen op te schrijven. Dat was nodig, want we wilden naar de bios en die hele filmmeuk moest natuurlijk wel gereserveerd worden. Om 9 uur (ja, zo vroeg) stond het lijstje op 5 afzeggingen. In de pauze kwamen daar nog een stuk of 9 mensen tegelijk bij. Totaal om half 10 dus 14. De rest ging wel mee, zo bleek. Al gingen er daar twee weer niet mee naar de bios.
In totaal waren we met z'n negenen en met zeven in de bios. Niet echt een voltallig klasje dus, maar dat mocht de pret niet drukken. Om een uurtje of 13.00 zaten we al gezellig wat te kantelen in een Zwols café: 4-Jaargetijden. Wij, vastbesloten om vandaag Zwolle maar eens goed te verkennen gingen een uurtje later verder richting Bakkerij Bart, om daar een broodje voer te halen. De reis ging verder naar 'De Joffer', waar het eigenlijk niks aan was en naar Het Vliegende Paard. En dat schijnt dus
het café van mijn school/opleiding te zijn. En ik moet toegeven; het was behoorlijk gezellig. Al was het nog niet echt druk.
Om half 6 gingen we (weer) eten, want door Zwolle sjokken en alcoholische drankjes te drinken krijg je enorme honger. Dus wij naar de MacDonalds. Daar was het echt vervelend druk. De Mac om half 6 blijkt een waar kinderparadijs te zijn. We vonden een plaatsje om te eten, op de grond..
Om half 7 (jep, vroeg) begon de film:
Oceans Eleven. Leuk filmpje wel hoor, maar niet echt hoogstaand. Maar voor zo'n middag/avond als deze was het wel leuk. Jammer dat de treinen zo vroeg weer naar huis gaan en eigenlijk niemand van de groep met wie we waren een kamer heeft in Zwolle, anders hadden we het 'nachtleven' van Zwolle ook nog even bekeken. Ach ja, doen we dat volgende keer!
..wanneer je net je MSN-modus op offline hebt gezet (nee, ik ga nooit
echt offline) en dat dan ineens 4 (!) mensen tegelijk op
MSN inloggen.
Alsof ze zien dat je weg bent en weten dat de kust veilig is. Grrmf.
(Newsflash:
Charis gaat niet stoppen, hoera!)
>>Beste HotmailGebruiker,
>>DIT IS MENENS!!!!!! KIJK OP ONZE WEBSITE
>>Het Hotmail system begint vol te raken!! Daarom moet je
>>deze >e-mail Doorsturen naar iedereen die je kent. Ik
>>weet het, het lijkt >veel maar we moeten te weten komen
>>wie zijn Hotmail adres ECHT >gebruikt. Als je deze e-mail
>>niet doorstuurt naar 10 mensen, wordt je >acount dirrect
>>verwijderd. "Sorry voor het Ongemak" Director van
>>Hotmail Services Aaron Lopez, en doe het nou maar
>>gewoon, er zijn al wat mensen verwijderd!!!!
En dat dan 3 keer in de week. En je kunt tegen mensen zeggen wat je wilt, ze blijven maar dit soort mailtjes sturen. 'Ja, ik weet wel dat het niet echt is, maar je weet nooit!' Pf..
Het is bij ons op school nodig om vriendschap te sluiten met de dame die voor de koffie zorgt. Nu hebben wij een zeer charmante dame die voor de koffie zorgt, dus op zich maakt het niet zo veel uit, maar het is wel vreemd. Waarom dat moet?
Bij ons op school gaat de kantine pas om 10 uur open. Tenminste wel bij ons in het gebouw. En dat betekend dus dat ik, wanneer ik om half negen op school ben (twee keer in de week!), niet kan genieten van een lekker en goedkoop kopje koffie. Een kopje koffie dat ik zo verdien, na een lange treinreis. Overigens is het moeilijk om jezelf te concentreren op de les wanneer je net wakker bent en nog geen stoffen van cafeïneachtige aard in je bloed hebt zitten.
'Hebben jullie geen automaat dan?', is de logische vraag die jullie nu vast en zeker meteen te binnen schiet. Jawel, die hebben we wel. Alleen dat kreng is nog niet aangepast op de euro. Hebben ze potdorie zo lang de tijd en dan kunnen ze dat ding nog niet in orde krijgen!
De enige manier om s’morgens vroeg aan koffie te komen is dus vriendschap sluiten met de koffiedame. En nogmaals, das niet erg hoor. Wanneer de kantine s’morgens nog dicht zit wacht ik tot een uurtje of negen, dan ga ik even 'naar de WC' en sluip de klas uit. Ik loop meteen naar de kantine, klop op de deur en ik mag dan hoogpersoonlijk mijn kopje koffie inschenken en betalen. En dat alles achter de schermen! Fantastisch! Vriendschappen met koffiedames zijn waardevol.
Misschien had ik die chocoladeletter van sinterklaas 2001 toch niet moeten opeten. Hij lag er namelijk al een tijdje, in zijn open verpakking.
Maar ik moest hem wel opeten! Hij keek me zo aan; zo van: eat me! eat me! Enzo.
Heel vervelend, maar dat stuk chocolade en natuurlijk het halve pak met ijsthee en het pakje kauwgum dat ik vanavond heb opgegeten (ik eet inderdaad veel te veel kauwgum) hebben mij een zalige buikpijn opgeleverd. Ik ga maar douchen en dan naar bed, want morgen moet ik er om 6.15 uur weer uit. Verdorie.
Mooi kloten.
Het begint er op te lijken dat mijn site wordt ontdekt. Het was natuurlijk al een kwestie van tijd, voordat geenheld.nl bekend zou worden in mijn 'echte' leven. Ik heb dat namelijk liever niet. Ik wil namelijk niet steeds aan iedereen verantwoording en uitleg hoeven geven over de stukjes die ik plaats. Of nog erger: vragen over geenheld beantwoorden.
Het zou heel jammer zijn, maar misschien dat ik er daarom mee kap, ooit; wanneer het nog meer uitlekt. Kom ik wel terug met een anonieme nickname. Anoniem zijn rules namelijk.. :P
Goed, om nog even door te gaan.
Dat meneer Aarschlog nu echt Hubert is wordt stennig ontkend door zowel Reet als Aarschlog (Poep Gat) in het berichtje over de
'ontdekking' hieronder. Maar waarschijnlijk heeft Reet dan wel een extra kinderachtig persoontje opgetrommelt. Namelijk
LB, oftewel Jan. Hij post namelijk in het postje hieronder onder de naam 'Poep Gat' en doet zich dus voor als de maker van
Aarschlog. Bleek dat Pivot nou net wat IP adresjes registreert! Namelijk die van LB: 193.67.60.26. Heel jammer natuurlijk, voor meneer Poep Gat (LB), want zo kwam een groot speurder
(nee, niet ikzelf) erachter dat Poepje Gaatje, LekkerBelangrijk in eigen persoon is.
Bewijzen? Ok:
Hier en
Hier.
Ik leg het even uit: Reet en Lekker Belangrijk hebben na het sluiten van hun sites dan maar besloten om mensen te gaan pesten onder het motto: "Kinderachtig zijn roeleert enorm". Ze maakten het originele Aarschlog.blogspot.com aan en gingen mensen afzeiken. Heel volwassen mensen, heel leuk. Alleen plaatste LB wat in mijn reactieding met zijn eigen IP onder de schuilnaam van de Aarschlogger. En das niet zo slim..
Zo; zaakje afgedaan. Klaar. Move on.
Argh. Vroeg opstaan is helemaal niet leuk. En dan nog te bedenken dat vandaag de dag is dat ik het langst kan uitslapen..
Morgen namelijk kwart over 6, en overmorgen ook..
Nog een
Haha, kijk nou eens!
Nakedself, een voor mij onbekend weblog, heeft ontdekt dat meneer
Aarschlog himself de 'grote' Hubert van
Retecool is! Haha, wat een ontiegelijke (Twents..) humor dit.
Er zat een lekje in
blogger en dus kon je door middel van het wachtwoord navragen achter komen welk emailadres daar bij hoort. En ja, bij meneer Aarschlog staat dus
"Password request sent to reet@retecool.com! You should receive the email momentarily." (kijk).
Echt, meneer Hubert; was dat nu nodig. U leek me zo dom in de mails die we stuurden; ik had nooit gedacht dat U dat zou zijn. Eeuwig zonde, mijn hele respectabele beeld van U naar de spreekwoordelijke kloten. Whaha. Heeft zo'n jongen dat nu nodig, denk ik dan. Eigenlijk was het wel een beetje duidelijk: de fixatie voor Charis, de knap gemaakte Loggy's en de poep- en plastaal. 28 jaar was hij toch..? Zou je niet zeggen, nee..
'KaZaa is echt helemaal niks Luuk', 'Je moet Morpheus nemen, joh', 'Heb jij KaZaa!', 'Morpheus is veel veiliger, man!'
Haha, en nu lacht Luuk in zijn spreekwoordelijke vuistje, want er zit een vet lek in Morpheus waarmee complete inhouden van harde schijven kunnen worden opgehaald, net zo als een mp3-tje.
Lees het allemaal op
Planet Multimedia, via
Raoul.
"Daar stonden we dan. Ik met een gevulde blaas en Peter wanhopig bellend naar onze gastvrouw die maar niet opnam..."
Er moest dus heel snel wat gebeuren, want ik stond op ontploffen. En ineens was daar het wonder. De telefoon van Peter ging af en het was de gastvrouw herself. Ze zat nog ergens in een kantinekrot in het dorp, maar kwam nu zo snel mogelijk naar het zwembad. Het kon wel een kwartiertje duren - zei ze. Een kwartier! Zo lang kon ik het dus nooit en te never ophouden, maar ik had eigenlijk geen keus, want er stonden twee jongetjes bij het zwembad. In de bosjes mijn kleine behoefte doen was dus geen optie. Gelukkig duurde het allemaal iets minder lang dan verwacht en kon ik toch nog snel naar de wc. (snel afgekapt verhaal, idd)
Ja, en nu kan ik wel een heel verhaal gaan blaten over het feest, maar das niet errug interessant en eigenlijk heb ik er ook weinig zin in hoor. Jammer, maar dat verhaal blijft privé.
Ehm. Weer een nieuwe layout ja. Maar dit is echt de laatste. Ik ben tevreden!
Nou, vooruit. We gingen dus met de trein naar
Beverwijk. Peter (gastje van doekels) had namelijk het briljante plan gehad om een reunie te organiseren, samen met iemand anders. En het feest zou gegeven worden bij die iemand anders en die woonde dus in, je raad het al, Beverwijk.
In de trein begon het al slecht. We stopten in het kleine stukje van Amsterdam Centraal naar Beverwijk, eh, Centraal, al vervelend veel. Wanneer de trein nog maar net reed remde hij al weer af en hadden we weer een ander gat bereikt. Santpoort-Noord, Santpoort-Zuid en meer van dat soort grappen. Uiteindelijk bereikten we toch Beverwijk, waar we met de bus moesten. Dat was ook nog een heel probleem, want we moesten de bus zoeken. We vroegen aan een buschauffeur van lijn 74 of hij langs de K----weg kwam. Hij wist niet eens welke straat ik bedoelde! Tssk. Dus wij naar het informatiebord en zoeken naar die straat. Die stond er wel op en we moesten wel met bus 74. Alleen die was al gaan rijden en dus moesten we hem rennend tegenhouden. Gelukkig was Beverwijk niet erg moeilijk qua haltes en dus was onze halte zo gevonden. We stapten uit en waanden ons in het wilde westen. Het waaide behoorlijk en daarnaast moest ik ook nog naar de wc. Verder was echt alles, maar dan ook alles verdort in dit dorp. Alsof ze net een hittegolf van een paar maand hadden gehad.
We besloten wat rond te slenteren totdat we werden opgehaald en liepen zo een beetje door Beverwijk. Ondertussen vulde mijn blaas zich met meer overblijfselen van Cola, Sinas en Milkshake. We kwamen bij een Fitnessruimte/Zwembad. Het gebouw zag eruit alsof hij binnen drie minuten in elkaar kon storten, maar ik moest heel erg nodig en dus liep ik maar naar binnen. Daar werd ik er meteen uit gekikt, want de meuk (tom!) ging daar sluiten. Lekker dan. Daar stonden we dan. Ik met een gevulde blaas en Peter wanhopig bellend naar onze gastvrouw die maar niet opnam.
(ik ben moe, wordt morgen vervolgd, niet weglopen hé!)
Met blijdschap geven wij kennis van de geboorte van onze zoon en broertje die wij
Siemens M35, roepnaam
Frits, gaan noemen. Klik
hier voor een foto.
Bezoekuren via sms. We hebben graag geld om een kek tasje te kopen om onze zoon in te proppen. Of een leuk houdertje, mag ook.
Luuk I.
en Trium Galaxy (rip)
Goed, we zijn dus naar Amsterdam geweest. Niet om het koningspaar te eren ofzo hoor, maar gewoon; voor de gezelligheid. Het toeval was namelijk dat we toch in de buurt moesten zijn, want we hadden een feestje in Beverwijk. Daar zouden we ook blijven slapen en we hadden besloten om er maar een feestelijk dagje van te maken.
We vertrokken al vroeg, zo rond 8.15 vanaf ons dorp richting Amsterdam, natuurlijk. Op het nieuws hoorden we in de trein dat het nog niet druk was in Amsterdam, iets waar we blij mee waren, toch.
Eenmaal in Amsterdam waren we meteen omringt door een stel springende gekken met stomme vlaggetjes en petjes. Vooral de vlaggetjes vielen op, want iedereen had dezelfde. Buiten Centraal Station merkten we waarom, want we werden meteen aangevallen door een koppel hongerige studenten die omgetoverd waren tot 'vlaggetjes-uitdeler'. Wat mensen al niet doen voor een paar knaken (euro's). We sloegen alle aanbiedingen natuurlijk netjes doch resoluut af. Alleen Peter pakte nog een bakje gratis koekjes, maar dat is voer en voer is gratis altijd lekkerder.
We liepen, omdat we de weg niet wisten, maar achter een stel mensen aan die er wel erg oranjegezind uit zagen. Verder praatten zij met een vervelend accent, Amsterdams, en dus wisten we bijna zeker dat zij uit de buurt kwamen. De gok was goed, want we kwamen bij de Beurs van Berlage, op dat moment waren ze daar aan het trouwen. Dus wij even wachten, zo achter een paar rijen mensen, maar we besloten maar verder te lopen, want dat was ook geen porem.
We liepen naar de Dam, want daar was het paleis, zo was ons verteld. Het klopte en ook hier was het al druk. We kwamen trouwens in de drukte nog wat bekende mensen tegen. Alhoewel, bekend: we konden de namen van beide personen niet meer herinneren, maar ze hadden we bekende koppen. Maar wie heeft dat niet in Amsterdam..
We besloten niet als een gek te staan wachten, 3 uur lang, totdat Wim-lex en Maxi vulgaire dingen gingen doen op het balkon dus gingen we even naar de Mac Donalds voor een Milkshake. Hierna liepen we weer verder waarna we besloten om te gaan Maccen bij, jawel, de Burger King. Na heel lang wachten, veel onzinnige foto's en veel, heel veel, rare mensen besloten we om het laatste half uur op De Dam te wachten en te kijken naar het videoscherm. Een rookbommetje werd nog afgevuurd, maar dat mocht de pret niet drukken. En ineens was het moment daar: ze stonden op het balkon. Alsof RKC een wedstrijd van Den Bosch had gewonnen ging het geschreeuw op. Een enorm lawaai dus..
Maar leuk was het wel, toch. Overal knapten dingen met versieringen open en dus werd er goed gezorgd voor de werkgelegenheid van de schoonmakers. Ze hebben er toch bijna een kwartier gestaan, zo herinner ik mij, waarin ze twee keer,. volgens een Amsterdamse junk, 'op de bek' zijn gegaan. Ja, maar het was wel liev.
en toen en toen en toen. En toen gingen we weer naar het Centraal Station, richting Beverwijk. Maar dat is een heel ander verhaal. Nu ben ik typmoe.
Niemand heeft mij verteld dat het de 'obsessie-voor-charis-twee-weken' zijn!?
Ik las wat weblogs en het meeste ging over
Charis. Beroemdheid!
Ben er weer..
Later meer.
Rrr..
Bedenk me ineens dat ik dit weekend geen één dag lekker kan uitslapen! Vandaag ben ik dus nu al wakker, om half 8 al, en morgen moet ik er weer vroeg uit, want dan moet onze gastvrouw vroeg een wedstrijd korfballen. Wij moeten dan natuurlijk wel zijn opgerot..
Maandag moet ik werken in de fabriek en dus moet ik er dan om 06.15 uur uit om op tijd te verschijnen. Ik heb het zwaar. Heel zwaar.. :/
Inderdaad. Ik heb er een omkatje tegen aan gegooid. Een hele andere. Misschien dat ik hem morgen wel weer omgooi, want ik ben echt helemaal ondersteboven van Pivot. Zelfs een totale non-nerd zoals ik kan blijkbaar binnen een paar minuten zijn hele layout veranderen.
Ik kan me voorstellen dat deze layout niet iedereen aanstaat. Dat snap ik, maar ik was even toe aan iets nieuws.
En U kunt niet meer reageren, maar dat kan later misschien wel weer. Ook later ga ik zorgen dat U weer lekker kunt dieplinken. Nu nog even niet, excuses daarvoor. Tadaa!! Morgen A'dam!
update - Moehaha. Weer een nieuwe!
update - U kunt (weer) reageren!
"Waar ben je aan begonnen.."
|
|
